در چنین  روزی در سال 1861  ارتش شمالی ها از ارتش جنوبی ها به فرماندهی ژنرال توماس جکسون  شکست خورد . در این جنگ داخلی که به دیوار سنگی شهرت یافت و سالها  میان ایالات شمالی و  جنوبی آمریکا در جریان بود ، بسیاری از مردم این کشور کشته شدند .

فیلیپ اول نخستین پادشاه هابز بورگ اسپانیا  در چنین روزی در سال 1478 به دنیا آمد . وی در سال 1506 در گذشت .

اما لازاروس شاعر بزرگ آمرکایی در چنین روزی در سال 1849 در نیویورک دیده به جهان گشود . وی در سن بیست و پنج سالگی چندین اثر چاپ شده داشت . "کلزوس نو" و "پایه گذار دولت آزادی  " عنوان مهمترین مجموعه های شعر این شاعر بزرگ آمریکایی اند . وی بر اشعار شاعران پس از خود تاثیر فراوانی داشت .

هوپر، این  نقاش برجسته آمریکایی  در چنین روزی در سال 1849 دیده به جهان گشود . "خانه ای در کنار راه آهن" عنوان مهمترین اثر تصویری اوست .

هرتز دانشمند و فیزیکدان بر جسته آلمانی در چنین روزی در سال 1887 به دنیا آمد . وی در رشته فیزیک کوانتوم صاحب آراء و اندیشه های گرانسنگی است . هرتز در سال 1925 جایزه نوبل را دررشته فیزیک از آن خود کرد .

این نویسنده آمریکایی در سال 1888 در چنین روزی به دنیا آمد . جامعه ادبی آمریکا چاندلررا بیشتر به عنوان یک نویسنده آثار پلیسی  - جنایی و ترسناک می شناسند .  وی در دو رشته فیلمنامه نویسی و رمان صاحب آثار برجسته ای است . "دهلی آبی  "، "هویت دوگانه" و " غریبه در ترن "عنوان بر جسته ترین فیلمنامه های اویند . شش رمان وی نیز تاکنون به فیلم تبدیل شده است . "خداحافظی طولانی " عنوان مهمترین رمان وی است که جایزه ادگار آلن پو را برای وی به ار مغان آورد .

الکساندر کالدر  مجسمه ساز آمریکایی در چنین روزی در سال 1898 به دنیا آمد .

این نویسنده آمریکایی در چنین  روزی در سال 1898 دیده به جهان گشود . "شیطان و دانیل وبستر" عنوان مهترین اثر اوست .

چارلز هفتم پادشاه فرانسه در چنین روزی در سال 1461 در سن پنجاه و هشت سالگی در گذشت .

کارل ساند برگ شاعر بزرگ آمریکایی در چنین روزی در سال 1967  دار فانی را وداع گفت ."آبراهام لینکلن : سالهای پراری "  عنوان مهمترین اثر شعری اوست .

لوچیونی ، نقاش بزرگ ایتالیایی در چنین  روزی  در سال 1988 به دیار ابدی شتافت . وی در رشته نقاشی منظره ، صاحب آثار بسیاری است . "ستارگان اپرا" عنوان مهمترین اثر تصویری اوست . لوچیونی در سن هشتاد و هفت سالگی در گذشت .

حضرت امام موسى بن جعفر(ع ) روز یکشنبه هفتم صفر سال 128 قمرى در روستاى ابواء متولّد شد، نام مادر آن حضرت، حمیده و پدر آن بزرگوارحضرت امام جعفر صادق (ع ) است، آن حضرت دارای چندین کنیه بودند که از میان آنها می توان به  کاظم و باب الحوائج و عبد صالح اشاره کرد. امام موسى بن جعفر(ع ) در طریق زندگی و تربیت مومنان همان راه و روش پدر را در پیش گرفت و محورهایی چون برنامه ریزى فکرى، آگاهى عقیدتى و مبارزه با عقاید انحرافى را سرلوحه برنامه های خود قرار داد. آن امام همام با دلایل استوار، بر افکار الحادى می تاخت و منحرفان را به اشتباه راه و روششان آگاه می ساخت. پس از مدتی با آگاهی شیعیان نسبت به روش ایشان، جنبش فکرى امام ع درخشندگى یافت و قدرت علمی آن حضرت دانشمندان را تحت الشعاع خود قرار داد. امام کاظم(ع ) در حوزه عمل سیاسی نیز بسیار فعالانه با مسایل برخورد می کردند و همین امر موجب می شد که دستگاه جور در برابر امام (ع) موضع سختی اتخاذ نماید. آن حضرت در برابر دستگاه ظلم و ستم عباسى موضع سلبى و منفى را درپیش گرفت و دستور داد تا شیعیان در دعاوى خصوصی و عمومی شکایت به نزد حاکم جور نبرند و با قرار دادن قاضى تحکیم و داوری منازعات را فیصله دهند. اما دشمنی حکومت هارون الرشید زمانی با امام (ع ) بیشتر شد که یحیى برمکى دریافت امام(ع) به پایگاه هاى خود در همه نقاط کشورهای  اسلامى نامه می نویسد و آنان را برضد حکومت می شوراند. بر اثر سعایت های بی دریغ  برمکی، هارون امام را به زندان افکند و از شیعیانش جدا ساخت و امام (ع ) نزدیک به چهارده سال در زندان هارون گذراند. حضرت امام موسى کاظم (ع ) عابدترین و زاهد ترین، فقیه ترین، سخی ترین و کریم ترین مردم زمان خود بود. نوع عبادت ایشان شهره عام و خاص بود به گونه ای که آن حضرت از ترس خدا آن چنان می گریست که تمام محاسن شریفش به اشک آمیخته می شد. آن حضرت، صابر، صالح، امین و کاظم لقب یافته بود و به خاطر تسلط بر نفس و فروبردن خشم، به کاظم مشهور گردید. سرانجام دستگاه حاکمه نتوانست حضور آن حضرت را تاب آورد. در این حین سندى بن شاهک، به دستور هارون الرشید، غذاى آن حضرت را به سم آلوده کرد و امام (ع ) از آن غذا خورد. حضرت پس ازسه روز در 25 رجب سال 183 قمرى، در زندان هارون الرشید عباسى، در سن 55 سالگى به شهادت رسید. مرقد شریفش در کاظمین، نزدیک بغداد، زیارتگاه شیفتگان حضرتش است.

احمد قوام، فردی که بطور گسترده درعرصه سیاست ایران تاثیر به سزایی داشت، در چنین روزی درسال 1334 هجری شمسی درگذشت. احمد قوام (قوام السلطنه) ازخاندان اشرافی کهن ایرانی است. وی در فاصله سال های 1300 تا 1331 ه ش (1921 - 1952 میلادی ) پنج باردربحرانی ترین شرایط به نخست وزیری رسید و از آغاز تا پایان حیات سیاسی خود تلاش کرد تا با وارد کردن آمریکا درامور سیاسی، نظامی و اقتصادی ایران، حمایت آن کشوررا بدست آورده و نفوذ روس و انگلیس را خنثی کند. فلسفه سیاست خارجی قوام به عنوان سیاستمداری «عمل گرا» همواره بر محور «موازنه مثبت» استوار بود. این سیاست در سال های پس از جنگ جهانی دوم با حضور همه جانبه و رو به افزایش آمریکا شکل عملی به خود گرفت و ایران به یکی از مهمترین پایگاه های استراتژیک و حافظ منافع آمریکا در خاورمیانه تبدیل شد. قوام در عرصه تحولات داخلی نیز زمینه ساز شکل گیری و گسترش جریان سیاسی جدیدی به نام «یانکوفیل ها» شد. بی تردید او از برجسته ترین پیشگامان توسعه حضور آمریکا در ایران، تا قبل از کودتای 1332 ش / 1953 م بشمار می رود. اندیشه و عملکرد سیاسی قوام در زمینه روابط خارجی، هر چند تا حدودی اهداف سیاست خارجی ایران را، در زمینه رهائی از سلطة روس و انگلیس برآورده ساخت، اما گام های وی در این حوزه در واقع مصداق حقیقی به در آمدن از چاله و در افتادن در چاهی بزر گ بود چراکه برای سالها آمریکا چنبره استعمار نوین خود را بر سرمایه های ملی ایران گستراند.خوب است در این جا نظر دانشمند مرحوم استاد محیط طباطبایی را نقل به مضمون کنیم . آن مرحوم در گفتگوی سال 1363 خود با کیهان فرهنگی گفته است که قوام، متخصص خراب کردن کارها بود و کار دیگری از وی ساخته نبود.